|
Onder de bezieling van
student-priester Felix Mommen zouden in 1916 enkele studenten een
eigen voetbalclubje opgericht hebben. Velen van hen waren wel al
aangesloten bij andere clubs, maar de lucht was hen daar blijkbaar
niet vrij genoeg. Zo richtten zij hun eigen club op en zo is de "
Vrijheid" ontstaan. In de " stukken " vonden zij hun plein.
Nog voor 1922
verhuisden ze naar wat nu nog altijd de " Congo " heet en speelden
ze op een eigen terrein.
Tien jaar later, in
1932, had Vrijheid Zolder zijn profiel gekregen. De club speelde in
de Vlaamse Bond met als voorzitter de legendarische Pieter Vanoppen.
Onder zijn voorzittersschap zou de Vrijheid in 1934 aansluiten bij
de K.B.V.B. Taaie Pieter zou overigens voorzitter blijven tot in
1966, het jaar van zijn overlijden.
Voor de 2e Wereldoorlog
is de Vrijheid er nooit in geslaagd om kampioen te worden. Er werd
wel goed gevoetbald maar aan de meet kwam de ploeg altijd net iets
te kort. Dan kwamen de zware oorlogsjaren. Een droevige tijd voor
iedereen en ook dus voor de Vrijheid. Het was zoeken en wurgen om de
club overeind te houden en om elke zondag weer elf spelers te
vinden. Vele jongens waren immers onder de wapens geroepen, werden
krijgsgevangen of naar werkkampen gestuurd. Toch overleefde de
Vrijheid deze moeilijke periode.
In 1950 speelde de
Vrijheid dan voor het eerst in zijn bestaan kampioen. Het jaar dat
volgde was minder gunstig, want de club zakte weer. In 1953 werd de
Vrijheid weer kampioen en steeg voor de 2e keer naar 2e provinciale.
Na enkele jaren in 2e zakte de club in 1957 weer naar 3e
provinciale. Er volgde dan een lange periode van goede en slechte
seizoenen. In 1966 werd gestart met een 1e jeugdploeg nl. een
miniemenploeg. Dit was het begin van het jeugdbeleid van Vrijheid
Zolder. In 1971 promoveerde de Club eindelijk weer naar 2e
provinciale. Tot die tijd speelde de club op de terreinen aan de
Klokstraat. Wegens omstandigheden verhuisde de club dat jaar naar
de nieuwe terreinen aan de Sint-Annastraat.
Het jaar 1973 was dan
weer een rampjaar voor de club. We zakten terug naar 3e provinciale.
Bovendien werden we ook nog het slachtoffer van een nieuwe
reeksindeling en tuimelden zo meteen 2 klassen lager, naar 4e
provinciale. Daar bleven we echter niet lang. Na het seizoen 1974 -
1975 werden we weer kampioen in 4e. De club had toen de smaak te
pakken, want ook het volgende seizoen speelden we kampioen en werden
bovendien algemeen kampioen van 3e provinciale.
De volgende jaren
gingen enigszins ongemerkt voorbij. In 1979 werd er zelfs een
damesploeg opgericht. Tijdens het jaarlijkse knapentornooi op de
Vrijheid zou er een wedstrijd gespeeld worden tegen Herk Sport dat
toen in 1e nationale speelde. Onze ploeg bestond uit supporteressen
en wederhelften van de spelers en er werden niet minder dan 3
trainers aangesteld om onze speelsters zo goed mogelijk voor te
bereiden. Het mocht echter niet baten, de wedstrijd werd met 1 - 9
verloren. Na het tornooi werd nog enkele jaren verder gespeeld op
zondagvoormiddag met afwisselende resultaten. Onze damesploeg
verdween stilaan wegens gebrek aan speelsters.
|